فرازی از خطبه #امام_علی_علیه_السلام در روز غدیر یکى از سال‏هاى خلافتشان

✧ [انفاقِ‏] یک درهم در این روز ، پاداش صد هزار درهم و بیشتر را از جانب خداى عزّ و جلّ دارد …

⁘ هر کس که پیش از درخواست برادر دینى‏‌اش، به یارى او بشتابد و از سرِ رغبت، به او نیکى کند، پاداش کسى را دارد که این روز را روزه گرفته و شبش را [به عبادت‏]برخاسته باشد و هر کس، به مؤمنى در غروب این روز افطار دهد، گویى که ده‏ها فِئام را افطار داده است» و با دستش تا ده شِمُرد.
مردى برخاست و گفت: اى امیر مؤمنان! فِئام چیست؟
✧ فرمود: «صد هزار پیامبر و صدّیق و شهید. پس چه رسد به کسى که کفالت چندین مرد و زنِ مسلمان را عهده‌‏دار شود و من از جانب خداى متعال، ضامنم که از کفر و فقر، در امان باشد و اگر در آن شب و روز، و یا شب و روزى مانند آن بمیرد و گناه کبیره‏‌اى نکرده باشد، پاداشش به عهده خداى متعال است.
⁘ هر کس [در این روز] براى برادرانش قرض بگیرد و به آنان کمک کند، من از جانب خدا ضامنم که اگر باقى بمانَد، بدهى‌‏اش را بپردازد و اگر قبضِ روحش کند، خداوند، خود به عهده بگیرد.

⁘ چون همدیگر را دیدید، با هم دست بدهید و سلام کنید و نعمتِ امروز را به هم تبریک بگویید و باید حاضر به غایب و نیز به حاضرِ دور از من برساند، و توانگر به دیدن مستمند برود و نیرومند به دیدن ناتوان؛ چرا که پیامبر (ﷺ) به من چنین فرمان داد».

📗 مصباح المتهجّد: ص752 ح‏843