دختر علامه طباطبایی میگوید:
«در اتاقی که کرایه کرده بودیم، در طرفی پدرم برای طلاب تدریس میکرد
و ما در پشت پرده زندگی میکردیم؛ ولی با تمام این مشکلات، زندگی بسیار شادی داشتیم.»
مادرم مشکلات را از پدرم پنهان میکرد و معتقد بود حتی یک ساعت اشتغال ذهن پدرم به مسائل زندگی، برای مادر گناه محسوب خواهد شد و تمامی مشکلات زندگی را از پدر پنهان میکردند تا ایشان با خیال آسوده به تحصیل و تدریس بپردازند.»
▪️پدرم همیشه از تحمل مادرم تعریف میکرد و میگفت: «یازده سال و نیم در نجف، تحمل هر سختی را کرد. من مشغول درسخواندن بودم و او تنها در خانه.» مادرم پیش از فوت، 27 روز در بستر بیماری بود. پدرم از کنار بسترش بلند نشد. تمام کارهایش را تعطیل کرد و به مراقبت از او پرداخت. میگفت این زن بود که من را به اینجا رساند. او شریک من بود و هر چه کتاب نوشتهام، نصفش مال این خانم است.
📚 کتاب یادها و یادگارها، ص 40


