​ابیاتی که مصرع دوم آنها مشهورتر ..: 

1- گر دایره‌ی کوزه ز گوهر سازند

از کوزه همان برون تراود که در اوست

( بابا افضل )

2- با سیه دل چه سود گفتنِ وعظ

نرود میخ آهنین در سنگ . . .

( سعدی)

3- هر دم که دل به عشق دهی، خوش دمی بود

در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

( حافظ)

4- چنین است رسم سرای درشت

گهی پشت به زین و گهی زین به پشت 

( فردوسی )

5- امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان

مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان

( سعدی)

6- صوفی نشود صافی، تا در نکشد جامی

بسیار سفر باید، تا پخته شود خامی 

( سعدی )

7-در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب

یارب! مباد آن که گدا معتبر شود

( حافظ)

8-در محفل خود راه مده همچو منی را

افسرده ‌دل، افسرده کند انجمنی را

( قائم مقام )

9- مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز

به هر کجا که روی، آسمان همین رنگ است ‌

( صائب اصفهانی )

10-خلوت دل نیست جای صحبت اضداد

دیو چو بیرون رود فرشته در آید

( حافظ )

11-زلیخا مُرد از این حسرت که یوسف گشته زندانی؛ 

چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی 

( صائب اصفهانی )

12- زلیخا گفتن و یوسف شنیدن 

شنیدن کی بُوَد مانند دیدن 

( عطار )