السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

اگر کربلا بهشت است اینجا! پای ضریح، عرش الهی است. همان‌جایی که خدا به حرمت سیدالشهدا تو را صدا می‌زند و به تو لبیک می‌گوید!
کعبه که می‌روی باید تو! ندا سر دهی تا قبولت کنند ولی اینجا خدا افتخار می‌کند به بنده زائر حسینش! چون ثار‌الله است یعنی ای زائر حسین تشنه لب من تو را صدا می‌زنم و تو از من بخواه! فقط بخواه! مگر نه اینکه در بهشت «و مِمّا یَشْتَهون» است اینجا هم هر چه و هر قدر بخواهی می‌بخشند!
اینجا اقیانوس رحمت و بخشش و استجابت دعاست‌! مبادا شک کنی! خودش میزبان است، دعوت‌ات کرده برای اجابت
مبادا
لحظه‌ای فراموش کنی که کجا هستی؟ فقط بخواه آنقدر بخواه که از خواستن خسته شوی اما هرگز نومید بازنمی‌گردی! همه فضل و رحمت خدا و چهارده معصوم در پای این ضریح ریخته شده، حتی در و دیوارش شفا بخش است چرا که ملائک بالهای خود را با توسل به صحن و بارگاهش متبرک می‌کنند.
بخواه که هر چه همت و دعایت بالاتر باشد، بیشتر خریدارت‌ می‌شوند مگر نه اینکه گفته‌اند:
همت بزرگ دار که مردان روزگار
از همت بلند به جایی رسیده‌اند
و
بدان که بازگشتی از عرش حسینی نیست زیرا، دلت را برای همیشه جا می‌گذاری و دیگر خودت نیستی و فقط یک عاشق و مجنونی هستی که تا ابد جز حسین نمی‌شناسد.

#تولیدی
#به‌‌ـ‌‌قلم‌ـ‌‌خودم
#اربعین