برایم عجیب بود! تقریظ مقام معظم رهبری بر کتابی که یک زن از خاطرات خود از هشت سال دفاع مقدس نوشته است. «کتاب دا» نوشته «سیده زهرا حسینی»

هر چند هدفم از این متن، معرفی کتاب نیست ولی، این امتیاز فاخر برای جامعه زنان ایران اسلامی، تاج افتخاری بود که خیلی زود خبرش چون عطر بهاری همه جا پیچید و سرمست کرد.

یادم است آن روز برای من یکی از بهترین ایام عمرم بود و به خود می‌بالیدم که یک زن چنین حماسه‌ای خلق کرده که حتی رهبر شهید انقلاب، آن را مورد تقدیر و تعظیم و حمایت قرار داده‌اند.

به هر قیمتی بود کتاب را در چاپ چهل و چندم به دست آوردم و هفتصد صفحه را مشتاقانه و با غرور خاصی خواندم.

از فعالیت در مسجد جامع خرمشهر به رهبری شهید جهان آرا تا مقاومت پشت گمرک خرمشهر در مقابل بعثی‌ها، کمک‌های امدادی به مجروحان جنگی و جمع آوری پیکر شهدا که مبادا به چنگ عراقی‌ها بیفتد و تلاش برای دفن شهدا و شناسایی یکایک آنها در آن حال و هوایی که خرمشهر مثل باران، تیر باران می‌شد! مگر یک زن چقدر مقاومت دارد که، پدر و برادر شهیدش را با دستان زنانه اما مقتدرانه اش دفن می‌کند اما در مقابل دشمن خم به ابرو نمی‌آوَرَد.

ماجراهای کتاب من را به یاد وظیفه امروز می‌اندازد، با خود می‌گویم این روزها رهبری تکلیف ما را حضور در میدان تعیین کرده‌اند. آیا ما هم مثل زنان دوران دفاع مقدس تسلیم امر ولایت هستیم؟ الحق که در این پیچ تاریخی عظیم چه الگویی بهتر از زنان دیروز در میدان جنگ و حماسه!

و به همین دلیل است که با سربلندی می‌گویم این کتاب و امثال آن، برایم هم درس زندگی بوده و هم آموزه ایثار و مقاومت و هم حوزه عملی تحکیم پایه‌های اعتقادی و اصولی دین اسلام.

کتابی که تاثیری شگرف بر ارکان زندگی‌ام گذاشت و دل‌ من را هر چند برای مدتی با خود، با دنیای زیبای دلدادگان و شهدا و مجاهدان راه خدا همراه کرد.

خوشبختی گاهی در معجزه کلماتی نهفته که از دلهای پاک و بیدار نشأت گرفته و مانند چشمه‌ای تا ابد دلها و جان‌های تشنه را سیراب خواهد کرد.

#وبلاگ‌ـ‌نویسی

#تولیدی

#به‌ـ‌قلم‌ـ‌خودم