#تولیدی
#به_قلم_خودم
شباهت عجیبی بین دوره سیاسی _اعتقادی زمان ما با دوره امامت دهمین امام معصوم وجود دارد اما از چه جهاتی؟
مولا امام هادی علیه السلام با مردمی روبرو بود که در اثر تبلیغات مسموم خلفای عباسی، به افراط و تفریط در عقیده کشیده شده بودند. عده‌ای مانند غالیان برای ائمه حد خدایی قائل بودند و عده ای دیگر چون صوفیان بر این باور بودند که امامان نیازی به آب و غذا ندارند. از طرف دیگر به دلیل رواج شبهات و بروز و ظهور اندیشه‌های انحرافی و فرقه های گوناگون چون معتزله و اشاعره، مردم در پیمودن صحیح راه و روش امام، گرفتار شک و شبهه شده بودند. فضای فرهنگی و فکری جامعه را ابر تیره غفلت و جهالت فرا گرفته بود. تعداد معدودی هم که از قدر و منزلت امام هادی علیه السلام آگاه بودند؛ یا به شدت تحت کنترل ماموران خلیفه بودند و یا در زندان‌ها در معرض آزار و اذیت. اما از آنجایی که امام معصوم، چراغ هدایت افکار و قلوب مردم است و رسالت خطیر تبلیغ را بر عهده دارد؛ امام دهم نیز چاره کار را در مبارزه با انحرافات دینی و مذهبی دید و این امر مهم را به دلیل خفقان بنی عباس، به وسیله وکلای خود که مخفیانه به شهرها برای ارشاد مردم اعزام می‌شدند؛ انجام می‌داد.
یکی از روش های بسیار موثر امام در مقابله با افکار انحرافی، جهاد تبیین است که از طریق رواج معارف دینی و شناساندن هویت اصلی چهارده معصوم در قالب ادعیه و زیارات صورت می‌گرفت. از مهمترین این ادعیه و زیارات، زیارت جامعه کبیره است. این زیارت باعث شد پس از مدت‌ها، مردم دوباره حقایق ناب اسلام را از زبان امام ناطق بشنوند و جایگاه و رسالت واقعی امامان را که مدت‌ها به دست فراموشی سپرده شده بود؛ به خوبی درک کنند. از دیگر زیارات معروف که دارای سند متواتر و بسیار محکم است و افرادی چون شیخ مفید و علامه مجلسی آن را تایید نموده‌اند؛ زیارت غدیریه است. زیارت غدیریه را امام هادی علیه السلام در زمان هجرت اجباری‌‌اش از مدینه به سامرا ایراد فرمود. معتصم، خلیفه عباسی که از رواج و گسترش فرهنگ شیعی و عقاید مذهبی و شدت نفوذ امام در بین مردم مدینه هراس داشت؛ دستور داد آن حضرت بالاجبار از مدینه به سامرا بیاید. امام در طول مسیر در روز غدیر به نجف اشرف رسید و همان‌جا زیارت غدیریه را که در واقع یک دوره کامل امام و ولایت‌شناسی بود؛ در قالب زیارت مولای متقیان، به گوش مردم رساند و جایگاه واقعی آنان را تبیین و تفهیم نمود.
موضوع اصلی این زیارت تولی و تبری و بیان فضائل و منقبت‌های مولای متقیان است. در این زیارت، سی آیه از قرآن کریم آمده که در شأن امام علی ابن ابی‌طالب علیه السلام است مثل آیه ولایت، تبلیغ و لیلةالمبیت. همچنین منقبت‌های زیادی از فداکاری‌های مولا امیرالمومنین را که در صدر اسلام و زمان رسول خدا اتفاق افتاده در این زیارت یادآور می‌شود از جمله: حضور و همراهی نبی خدا در بدر و احد و احزاب. علاوه بر این‌ها در این زیارت به ماجرای فدک و دشمنان اهل بیت مخصوصا سیدالشهدا و برائت از آنان پرداخته شده است.
نتیجه این زیارات چیست؟
مهمترین درس تاریخی تامل در زندگی ائمه، منفعل نبودن در شرایط سخت و ناگوار و انجام وظیفه به هر شکل ممکن است. یعنی دین و تبلیغ تعطیل‌بردار نیست و در هر دوره به تناسب حال و اوضاع فرهنگی و فکری آحاد جامعه، با استفاده از شیوه‌های موثر و کاربردی بایستی حقیقت دین ناب را به دور از هرگونه خرافه و انحراف، به گوش مشتاقان و دلدادگان دور و نزدیک رساند.
