خیلی به این عبارت حضرت آقا فکر میکنم. همهی ما مومن هستیم اما ایمان همهی ما ابوذر گونه نیست. اگر توانستیم مثل ابوذر ایمان داشته باشیم در آن صورت همه چیز دنیا را تغییر خواهیم داد.
اما چه چیز ایمان ابوذر مهم است؟ حالا اصلا چرا فقط ابوذر؟ چرا سلمان نه؟ چرا مقداد نه؟ چرا عمار نه؟ چه چیز ابوذر را در ایمان بر بقیهی مومنان شاخص کرده که حضرت امام خامنهای بر روی ایمان او تاکید میکند؟
ابوذر وقتی شنید دین جدیدی در دنیا اعلام وجود کرده؛ در بیابان زندگی میکرد. فورا خودش را به شهر مکه رساند تا بداند واقعیت ماجرا چیست؟ چهل روز در کنار خانهی خدا زندگی کرد و رفتارها و گفتار مردم و پیامبر جدید را مورد رصد قرار داد و بعد ایمان آورد.
طی این چهل روز که ابوذر در کنار خانه خدا زندگی میکرد؛ کسی را در شهر مکه نمیشناخت. چون نا آشنا بود غذایی برای خوردن پیدا نکرد. برای چهل روز فقط آب زمزم بود که او را سیر میکرد. بدنش نحیف شده بود و شکمش به خاطر خوردن آب متورم شده بود. اما با همه اینها دوام آورده بود تا ایمان واقعی را بدست بیاورد.
بعد از اینکه با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم دست ایمان داد و او را به عنوان پیامبرش برگزید چهل روز بود که غذا نخورده بود.
اما ایمان ابوذر به همینجا ختم نشد. ایمان محکم و قوی ابوذر تا آخر عمرش پابرجا بود. او بسیاری پیش میآمد که گرسنه بود اما قبول نمیکرد دینش را و پیامبرش را و امامش را به نان بفروشد. با وجود گرسنگی باز هم از حق و عدالت دفاع میکرد و زبان به حقگویی و دفاع از اسلام باز میکرد.
حضرت علی علیه السلام در زمانی دربارهی ابوذر فرموده بودند وقتی از او خواستند که من را تنها بگذارد و با ابوبکر پیمان ببندند سه روز بود که غذا نخورده بود. اما باز هم ایمانش را به لقمهای غذا نفروخت.
نام بردن از ابوذر علیه الرحمه در این زمان واقعا معنا و مفهوم دارد. هیچ زمان امام خامنهای سخنی به زبان نمیآورند و یا از کسی تعریف و تمجید نمیکنند الا اینکه قصد و نیت مشخصی در پی آن است.
ما در آخر الزمان به سر میبریم.
در اخبار وقایع آخرالزمان به بلایایی که امت را گرفتار خواهد کرد اشارات بسیاری شده است. اینکه این حوادث و بلایا عنوان شده به این معنا نیست که ما باید آنها را به وجود بیاوریم تا ظهور محقق بشود. بلکه به این معناست که مردم بدانند و خود را آماده کنند و با آن بلایا و حوادث مقابله نمایند.
یکی از این بلایا و حوادث آخر الزمانی گرانی و کمبود مواد غذایی و جنگ اقتصادی با مومنان است که دشمنان اسلام آن را به وجود میآورند. ما الان در آن حوادث قرار گرفتهایم. غربالهای چند باره که امام صادق علیه السلام فرموده بودند که اتفاق میافتد تا مومن از فاسق جدا بشود همینهاست.
تا کجا با دین خدا همراهی خواهی کرد رفیق؟!
اگر گرسنه بمانی و چیزی برای خوردن پیدا نکنی هم با خدا باقی میمانی؟
اگر جنگ شود و همه عزیزانت کشته شوند و جوی خون راه بیافتد باز هم با دین خدا همراهی خواهی کرد؟
اگر قحطی بشود و هیچ چیز برای خوردن پیدا نشود باز هم با خدا همراهی خواهی کرد؟
اگر فساد و ظلم دنیا را فرا بگیرد و فساد از خانهی علما بیرون بزند چی؟ باز هم با دین خدا همراه خواهی بود؟
تا کجا امام زمان علیه السلام را قبول میکنی؟ حاضری با هر اتفاقی که افتاد و هر طور شده امامت را رها نکنی؟ حتی اگر سه روز گرسنه مانده باشی و چیزی برای خوردن پیدا نکنی؟ تا اینجا برای خدا صبر میکنی؟
برای عبور از این بلایای آخرالزمانی ایمان ابوذرگونه لازم داری عزیزم!
خودت را آماده کن. از ابوذر بیاموز که هر اتفاقی افتاد پای امامت و دینت و راهت و خدایت باقی بمانی!
به قلم:سارا بیات از شبکه کوثرنت
#روایت_بیداری
