#تولیدی
#به_قلم_خودم
امسال محرم عاشورای مجسم شد! همه فهمیدند معنای ارباً اربا را. بچهها داغ شش ماهه را به چشم دیدند. بزرگترها مجاهدت حبیب ابن مظاهر را درک کردند.
دیگر همه دنیا میدانند معنای رجز خوانی های سرداران سپاه امام را در روز عاشورا.
مردم با چشمان خویش نظارهگر دویدن دخترکان معصوم در دل آتش و از ترس دشمن بودند!
امسال عاشورای مکرر داریم، همه هستند از طفل شش ماهه تا جاننثار هشتاد ساله و …!
عدهای هنوز حیله و مکر معاویه و ظلم و ستم یزیدیان را باور نداشتند و امام را جنگ طلب میخواندند!؟ همان امامی که برای احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کرده بود؛ هم او که بارها و بارها مردم را از منکر و خباثت امویان آگاه نموده ولی به سخنانش دهن کجی کردند اما:
امروزه دیگر جای هیچ عذر و بهانهای نیست! یزید و شمر زمان ابلهانه و وحشیانه پرده از نقاب برداشتند و ثابت کردند پای کشتن که برسد، چه فرمانده سپاه باشی چه دانشمند هستهای و چه حتی مخالف انقلاب! حتی اگر سنگر اعتقادیشان فرسنگها فاصله داشته باشد.
دشمن میخواهد ایران و ایرانی نباشد و برایش تفاوتی ندارد که از کدام جبهه و جناح باشی؟ پس:
به عنوان مردم پیش از ظهور باید تبدیل به امت واحده شویم و هیچ راهی جز این نیست؛ و هرکس شیپور مخالفت با اهداف ایران اسلامی را بنوازد فقط، خود را رسوا و بیآبرو نموده.
اما بدانید امت شهید پرور! دلشان با امامشان است و تا زمانی که این هیبت و قدرت خدایی یعنی ولایت فقیه وجود دارد، هیچ دشمنی حریف آن نیست نه شیطان و هوای نَفْس و نه خناسان و وسوسهگرانی که ویرانگر بنیان ایمان و عقیدهاند و نه معاندانی که تیغ نفاقشان به سمت جبهه عاشوراست!
و
این حماسه عظیمِ حضور، تکلیف ما را دوچندان میکند چرا که، عاشورا فصل الخطاب همه اتمام حجتهاست!
و نماد رهایی از هر گردنکشی در برابر شیطان درون و برون است یعنی:
»راه یکی، خدا یکی!»
بله
باید اولین و آخرین انتخاب را در عاشورا انجام داد. مجال و فرصتی نمانده و خنجرهای زهرآلود از یک طرف و قرآن ناطق و مجسم از طرف دیگر، ما را به خود میخوانند! کدامیک را برمیگزینی؟ چاه را یا راه سیدالشهدا و عزت دنیا و آخرت را؟
تصمیم بگیر! دیر شده، دیگر زمانی نمانده! گوش کن! ندای هل من ناصر أنا الحق، از کنار دیوار کعبه به گوش میرسد. ببین! مگر دنیا پر از ظلم نشده؟
فریاد کودکان و زنان بیگناه غزه را نمیشنوی؟ ندای مظلومان یمن را که به شوق دیدار یار، بیدار شدهاند نمیشنوی؟
امروز هم:
میدان، همان کربلاست و اصلا عاشورا اتفاق افتاد که مردم آخرالزمان، وظیفه خود را بدانند و دچار سردرگمی نشوند.
عاشورا
صحنه واضح دوست و دشمن شناسی است مبادا! فاصله بگیری، مبادا اشتباه برگزینی! که این آخرین نقطه تشخیص است.
بیا و راهت را به سمت اباعبدالله، یکسره کن تا دیگر، شاهد رویت حقیقت بالای چوبهای پوسیده دشمن نباشیم.
بیا که نَفَس آخر دشمن است و در گرداب ظلم احمقانه خود، دست و پای آخر را میزند. تردید نکن! راه همین است.
اگر
دیر به خود آیی شاید کاروان دور شده و راهی برای برگشت نباشد. دستانت را به ریسمان ولایت گره بزن که ناگسستنی است.
آنگاه است که:
همرنگ عشاق کاروان سیدالشهدا میشوی و نامت را در صحیفه نورِ السلام علیٰ انصار الحسین! ثبت میکنند و تو هم در لحظه ظهور، مُهر حمایت از ثارالله را بر پیشانی داری! و امام حاضر تو را هم میپذیرد.
آیا سعادتی از این بالاتر هست؟
