از کسی که معرفت او زیر حد نصاب است، اگر سوال شود که آیا خدا می‌توانست عالم را به گونه‌ای #خلق کند که هیچ کدام از این اتفاقات [ظلم ها، حسد ها، دشمنی ها و …] نمی‌افتاد، جواب می‌دهد که بله، مثلا تا کسی خواست که ظلم کند، فوراً جانش گرفته بشود. چرا خدا اینکار را نمی‌کند؟

اگر معرفت ما به حد نصاب باشد، جواب می‌دهیم: آن وقت کارها از اختیاری بودن خارج می‌شد. اختیاری که منشأ کمال انسان می‌شود، این است که من نسبت به فعل و ترک [عمل پیش رو] نسبت مساوی داشته باشم، بتوانم انجام بدهم، بتوانم انجام ندهم.

اگر بدانم که وقتی می‌خواهم این کار را انجام بدهم، قدرت از من سلب می‌شود، دستم فلج می‌شود یا جان من را می‌گیرند، هیچ وقت آن کار را نمی‌کنم.

خوب بودن این کار به سرچشمه گرفتن از اختیار انسان است. اگر این نباشد اصلا آفریدن انسان لغو خواهد بود.

📚 جلسه نهم #درس_اخلاق آیت الله مصباح یزدی ماه مبارک رمضان
98/2/26