📷 حضرت آیتالله خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی صبح امروز(پنجشنبه) با حضور در کنار پیکر سردار شهید سید رضی موسوی و قرائت فاتحه، بر پیکر آن شهید سرافراز نماز اقامه کردند.
🔹 رهبر انقلاب با تسلیت به خانواده شهید و قدردانی از جهاد خستگی ناپذیر شهید سیدرضی موسوی برای این شهید همنشینی با اوصیاء و اولیاء الهی و علو درجات مسئلت کردند.
#مدافعان_حرم
#شهادت
#مرگ_بر_اسراییل
چندی پیش سید علی عزیزی که کودک پنج سالهای است، به همراه پدر خود برای اقامه نماز به حسینیه امام خمینی(ره) خدمت مقام معظم رهبری رفته بود.
وقتی آیتالله خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی برای اقامه نماز وارد حسینیه میشوند؛ سید علی ۵ ساله دست پدر خود را رها میکند و به سمت ایشان میدود و دست رهبر انقلاب را میگیرد.
سید علی که علیرغم سن کم خود حافظ ۵ جزء قرآن کریم نیز هست، خطاب به رهبر انقلاب میگوید: “آقا میشود چفیهتان را به من بدهید؟”. تصویر هدیه شدن چفیه رهبری واقعهای بوده که او بارها از تلویزیون آن را تماشا کرده است.
مقام معظم رهبری پاسخ درخواست سیدعلی را با لبخندی داده و خطاب به همراهان خود میگویند که ” چفیه را بدهید به آقا”. پدر سید علی در خاطرهای میگوید: از آن به بعد هر وقت با این بچه هم کلام میشوم او به من میگوید که “آقا به من گفتند آقا”.
در ادامه ماجرای دیدار این کودک با رهبر انقلاب در حالیکه آیتالله خامنهای دست نوازش بر سر او میکشیدند، سید علی ۵ ساله از ایشان میپرسد: “آقا شما که اینقدر مهربان هستید، چرا آمریکا اینقدر از شما میترسد؟” که این سؤال با لبخند دیگری از سوی رهبر انقلاب مواجه میشود. در همین هنگام یکی از همراهان رهبر انقلاب در پاسخ به سؤال سید علی میگوید: “حضرت آقا آدم خوبی است؛ و چون از خدا میترسد آنها(آمریکاییها) هم از آقا میترسند”
منبع: پرسمان کودک
#تولیدی
#به_قلم_خودم
مهم نیست در قید حیات باشی یا به جوار رحمت حق شتافته باشی.بلکه مهمتر خاطرات آن دستان پینه بسته ات و چین های روی پیشانیت که هر یک حکایت از رنج و زحمتی وافر دارد!
مادر جان مهربانم! چه زیبا سختی ها و تلخی های زندگی را با غذاهای خوش عطر و طعم و با دستان گشاده ات، به محبت و شیرینی و صفا تبدیل نمودی.
هر گاه پدر بزرگ با خستگی کار و رنج و زحمت امرار معاش به خانه می آمد و کوله باری از دلتنگی به خانه می آمد، تو با درایت و تدبیری عاقلانه و عاشقانه، خانه را به بهشتی! بدل می کردی که آقای خانه چون بزرگی بر مسند لطف و رحمت خانم خانه، تکیه کند و درد و غمش را به فراموشی بسپارد.
هرگاه در تنگنای زندگی به گرهی برخوردی! خانم بزرگ با صبری جمیل و گذشتی بی بدیل، با استمداد از روحیه قناعت و شکرگزاری، آنچنان رونق بخش گرمای عزت و آبروی خانواده می شد که وقتی سفره محبتش را می گسترد، آنچنان جذب دست پخت های مادرانه اش می شدی که گویا هیچ بهانه ای برای ناسپاسی وجود ندارد.
زندگی مادربزرگ بیش از آنکه مسرفانه و تجملاتی باشد، گرمابخش و محبت آفرین بود زیرا او زندگیش را با شوق و ایمان اداره می کرد تا، تعارفات و تشریفات ساختگی و بی مایه.
دعا کن برایمان! تا بتوانیم ذره ای اصالت خود را باز یابیم و یاد تو صرفا ذکر خاطراتت نباشد بلکه عامل به اخلاق و رفتار حسنه ات!
#تولیدی
#به_قلم_خودم
#نامه_به_مادرم
سلام به تو ای حلقه اتصال آسمان و زمین قلبم! ❤️❤️❤️
درود خدا بر تو ای خورشید دل افروز زندگی ام!
تو! فرشته ای هستی که به نام مادر ظهور کردی تا در دامن مطهرت، خود و خدا را بشناسم و مدال طلایی طاعت و بندگی را آویزه گوش دل سازم!
مادر
منزلت و مقام تو را «حبیب الله» وصف نموده که چون عاشق زهرایش شد او را «ام ابیها» خواند.
مادر
بهشت! به خود می بالد که افتخار خاک پای تو بودن نصیبش شده.
بهشت واقعی تویی که گرمای سختی ها را به نرمی و لطافت آرامش بدل می کنی، و تلخی مرارت ها و دلتنگی ها را به شهد شیرین لبخند و رضایت تبدیل می نمایی.
مادر
برای تو که نشانه مهر و محبت الهی هستی، مثل و مانندی نمی یابم و جز تو غمخوار و همدردی نمی بینم!
مادر
تو بودی که حتی نام عادی من را متبرک به اسماءالله نمودی و از همان آغازین لحظه حیاتم، فضای قلبم را به نور مودت اهل بیت (سلام الله علیهم) منور ساختی.
اگر صحیفه معرفت و تربیت دینی تو نبود، خدا می داند امروزه در کدام بیابان جهالت و حیرت، سرگردان و بی هدف می چرخیدم.
مادر
اگر از اول کام مرا با تربت عشق متبرک نکرده و تار و پود وجودم را با تلاوت آیه های نور مزین نساخته بودی، شاید من هم در دنیایی از ولنگاری و بی هویتی و عقاید انحرافی سیر می کردم.
مادر
تو با جهاد خانه داری و تبیین عملی سبک زندگی، راه و رسم حیات جاودانه را به من آموختی تا معنای اصیل آدمیت را دریابم و از هر آنچه هزل و بیهوده است رویگردان باشم!
مادر
باز هم تکرار می کنم!
نام تو فقط در واژه ها خلاصه نمی شود بلکه اگر تو خوب باشی، دنیا و آخرت من روبراه است و تا زمانی که انگشتان توسلم در دستان اجابت توست، هرگز خدای را فراموش نمی کنم چرا که تو قبله نمای این دل سرگردانی! و مطمئنم که در جوار عهد تو با خالق هستی، من هم خوشبخت خواهم شد و اگر تداوم بخش راه معنوی و سرشار از محبت تو باشم، عطر مهرورزی و صفا و صمیمیت آنچنان روح و روانم را در بر می گیرد که، همه متعلقاتم را به کوی دوست رهنمون می شود و در برابر ساحت مقدس انوار طیبه الهی سرافراز خواهم شد انشاءالله.
