سلام آقا جان!

یادتان هست آن روزی که سرو قامت، در گلزار شکوفه‌های نو‌رسیده، جشن بندگی گرفتید و گفتید و خندیدید؟

آقا جان!
از همان روز، بچه‌ها دلشان را در حسینیه پیش پای تو گذاشتند و رفتند.
رفتند و در خاطرشان ماند که روزی، این محبت پدرانه را جبران کنند.
و حالا الوعده وفا
به محض احساس خطر، همگی با هم مثل یک باغ گل جشن گرفتند اما اینبار با پرپر شدن و افتادن به پای تو!
شاید:
با زبان بی‌زبانی التماس می‌کردند که:
آقا! ما را هم با خودت ببر! ما دلمان را به تو هدیه دادیم و بدون سایه سَرت معنای زنده بودن را نمی‌فهمیم.
اصلا
آقا جان می‌خواهی برای اینکه عشق‌مان را به تو! بابای مهربان نشان دهیم ما زودتر برویم. اصلا دم دروازه بهشت قرار می‌گذاریم تا ما آنجا را شکوفه باران می‌کنیم، شما بیایید باشد آقا جان اینطور بهتر است مگر نه؟
اینطوری دلمان آرام می‌شود که به قولی‌ که آنروز دادیم که، دستمان را از دستان پدر جدا نکنیم، عمل کرده‌ایم.
بابا جان
ما بدون شما هیچ جا نمی‌رویم حتی بهشت. اصلا، بهشت ما خودِ شمائید!
وای که چقدر خوش می‌گذرد مگر نه؟ مثل همان روز که با چادرهای رنگی رنگی مان، جیغ و هورا می‌کشیدیم و دست می‌زدیم و ذوق می‌کردیم.یادتان هست! دلمان نمی‌خواست از حسینیه و از شما جدا شویم.
ولی حالا مطمئنیم که، همیشه حضورت را احساس می‌کنیم و تو را می‌بینیم.
خیلی زیباست اینطور مردن‌ که نه، پرپر شدن و آسمانی شدن. چه احساس دلنشینی است.
اما آقا جان
اگر دلمان برای خانه و مدرسه تنگ شد چی؟ اصلا مگر دانش آموزی هم زنده مانده؟ بنده خدا راننده سرویس چی؟ یعنی تا الان منتظر دَم در مدرسه ایستاده و نام ما را از روی کاغذ همیشگی‌اش می‌خواند؟

محیا، محدثه، زهرا، معصومه و و و … آخه کجائید بچه‌ها؟ مادرانتان نگران می‌شوند، دیر می‌شود، زودتر زودتر زودتر
یعنی
خانم معلم هنوز هم پای تخته است؟ آیا بقیه بابا جان داد و بابا‌ خون داد را، درس می‌دهد؟ آیا جمله:
«من پدرم را دوست دارم.» که با خط قرمز روی تابلو سفید کلاس نوشته بود را، پاک نکرده است.
اصلا! شاید خانم معلم هم، همین اطراف باشد آخر، بهشت جا برای همه عاشقان و «راهیان نور» دارد. خدا را چه دیدی! شاید این بار با خانم معلم دوباره رفتیم پیش آقا، مگر نه؟

#تولیدی
#به‌ـ‌قلم‌ـخودم
#مرگ‌ـ‌بر‌ـامریکا‌ـو‌ـاسرائیل

🇮🇷 برای دختران شهید میناب

صبح بود و کلاس آماده
دستتان حرف روی خط می‌چید
شهر میناب شاد می‌خندید
خنده را تا به چهرتان می‌دید

درس امروز ایستادن بود
درس زن بودن و بزرگ شدن
درس میهن، غرور، سربازی
درس با خون حریف گرگ شدن

زنگ تفریح مدرسه پر بود
دورتان هی فرشته می‌چرخید
نامتان را به شکل تازه نوشت
شده ترکیب واژه ها و #شهید

همه شاگرد اولید امروز
جاودانه شدید بی تردید
کارنامه چه زود صادر شد
دخترانم قبول اسفندید

🖊 زهرا آراسته‌

 اصحاب موسی که ترسو و کم‌یقین بودند به موسی گفتند: الان فرعونیان می‌آیند ما را می‌گیرند؛ پدرمان درآمد! حضرت موسی فرمود: هرگز! هرگز چنین چیزی پیش نخواهد آمد؛ چرا؟ اِنَّ مَعِیَ رَبّی … خدا با من است

🔹 اگر من و شما بتوانیم این #معیّت_الهی را حفظ کنیم، بدانید آمریکا که هیچ، اگر ده برابر قدرت آمریکا هم کسانی در دنیا نیرو داشته باشند، این نیرویی که خدا با او است، بر آنها غلبه خواهد کرد.

🔹 خدای متعال ملت ایران را و حقیقت را و حق را، به طور قطع و یقین، پیروز خواهد کرد، ان‌شاءالله.

حالا زیباترین شهرهای منطقه

در آتش می‌سوزند.

در بلندترین برج‌های تجاری عربی
گرد مرده پاشیده‌اند.

از بندرهای میلیارد دلاریِ ساحلی، ستون دود برخاسته.

هتل‌های مجللِ سرمایه‌گذارانِ یهودی خاکستر شده.

فرودگاه‌های پایتخت‌های منطقه زیر موشک‌باران ایران است.

حمل و نقل انرژی از تنگۀ هرمز
مختل شده.

این تازه ساعات نخست نبرد بود. گفته بودیم که
یا ملت ما در امنیت خواهند بود
یا اگر نباشند، تمام منطقه و جهان متضرر خواهد شد.
فذوقوا فلن نزدیکم الا عذابا؛
پس بچشید که جز عذاب بر شما نخواهیم افزود!

✍ مهدی مولایی

لباس فرمت چه رنگی بود؟ قرمز و سبز! و صورتت به رنگ مهتاب می درخشید. تو! دیگر یک دانش آموز دبستانی نیستی. شده‌ای پرچم!

خودت را می‌گویم نه فقط لباست را. حالا! تو معلم این دبستان، نه، راهنما و راه نشان یک ملتی.

همه به تو چشم دوخته‌اند که بقولی:

تو کیستی که ملائک تو را صدا کردند؟! 

خوشا به حالت، چه زود به مقصد رسیدی، چقدر زیبا و شیرین شدی علمدار و پرچمدار رهبرت.

در دلت چه می‌گذشت که انتخاب شدی آنهم اینگونه و شاید مثل دردانه‌های کربلا، لب تشنه!

امروز با چه نیتی به مدرسه رفتی که روی دست فرشته‌های آسمانی باز گشتی؟
هنوز که شب قدر نشده که تو به قدر و منزلت شهدا رسیدی!

با قلب پاک و دستان کوچکت چه دعایی کردی که اینقدر بزرگ شدی! با خدای خودت دَم افطار چه راز و نیازی کردی که تو را به عرش رساند.

خوشا به حالت

تا دیروز تو محتاج نیمکت‌های چوبی و کتاب‌های کاغذی بودی ولی از امروز این قلم و دفترها هستند که نیازمند ثبت لحظه‌های‌ ناب و مقدس زندگی درخشانت هستند.

خوشا به حالت

سلام ما را به سرداران شهید برسان! حتما به استقبالت می‌آیند و برایت، پدری می‌کنند. 

اما

برای دل‌ سوخته مادرت خیلی دعا کن! از جنس همان دعاهایی که امروز تو را از زمین به بهشت بُرد. برای ما هم دعا کن ای نماد پرچم آزادگی دختر مسلمان. خوشا به حالت.
#تولیدی

#به‌ـ‌قلم‌ـخودم

#مرگ‌ـ‌بر‌ـامریکا‌ـو‌ـاسرائیل